Lam's profilethe litle blue planetPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    June 14

    เยาะ...ฟ้า

    ขอเยาะเย้ย...ทุกยากขวากหนามลำเข็ญ...
    คน...ยังคง...ยืนเด่นโดยท้าทาย...
    แม้...ผืนฟ้า...เมฆดับเดือนลับมลาย...
    ดาวพลาวพลาย...
     
    ศัทธา...เย้ยฟ้าดิ...
     
    ก้าวต่อไปของหนังอีกเรื่อง...ขาดก่อแค่เพียง...ตากล้อง...ช่างเทคนิค...โปรแกรมเมอร์...คนตัดต่อ...คัสตูมเมอร์...และเอ็กตร้าเท่านั้น...ที่เหลือเรามีครบ...
     
    เรามี...
    ผู้กำกับไร้ฝีมือดีกรีเด็กเปอร์...1คน
    ผู้ช่วยผู้กำกับมือใหม่ฝึกหัด...1คน
    นักแสดงหน้าใหม่...ทุกอย่างล้วนใหม่หมด...2คน
    นักแสดงประกอบ...ฝีมือขั้นเทพ...ไม่ต้องฝึกอะไรมากมาย...บอกบทไปเล่นได้เลย...5คน
    ผู้ร่วมชตากรรมหลงทางมาด้วยกันจากMC...2คน
     
    อะไรจะเกิด...เถอะพระเจ้า...ปรากฏทุกสิ่งอย่างเพื่อขัดขวาง...หากไม่...
    ขอมอบสิ่งดลนานับแก่ข้า...เพื่อพ้นจาก...ห่วงสับสัน........................................................................................................................แล้วจะรู้กัน...
    June 13

    พระเจ้า...

    พระเจ้า...เอาเวลาเราไปอีก 1 ปี ท่านต้องการอะไร...เพื่อให้เราได้ที่3ของงานหนังสั้นชิ้นนั้น...เท่านั้นเองหรอกหรือ...หรือว่ามันจะต่อยอดไปถึงสิ่งใดอีกกันแน่...
    ท่านรู้ไหม...มันทำให้เราต้องทนกับสภาวะ"โดดเดียว"ยิ่งกว่าตอนไหนเลยในชีวิตที่เคยเป็นมา...ท่านรู้ไหม เราต้องไปเรียนกับรุ่นน้อง แค่นั้นไม่มีปัญหา...แต่...
    แรงกดดันจากทุกสารทิศ ทั้งวิชาเรียน อาจารย์ น้องร่วมห้องเรียน ฝีมือที่ห่วยแต่เหลือเกินเมื่อเทียบกับน้องที่เรียนด้วยกัน...ทำไมเราฝนสิ่งเหล่านี้ไม่ขึ้นสักที...
    สงสัยเราจะขี้เกียจ...ไม่สนใจงานที่จารย์สั่ง...
    ท่านรู้ไหม...ทุกวันนี้เราแทบจจะไม่มีใจจะเรียนหรือทำอะไรเลย...เราถูกกดดันจากทุกสิ่งรอบตัว...
     
    ให้เลข18 เลขวิบัต...เลขแห่งความล้มเหลว...เลขไร้พรสวรรค์ไร้ความสนใจไร้การเหลียวแล.......................................ไร้ความต้องการ
     
    พระเจ้าท่านได้เอาเพื่อนรุ่น7ไปห่างจากเรา
     
    สร้างอาเพศภัยทำลายความตั่งใจในทุกๆความหมายในการกระทำ
     
    สร้างกรอบของการสื่อสาร...กรอบการพบเจอ...กรอบการรับข่าวสาร...กรอบของความมั่นใจ...กรอบของการกระทำ
     
    ขโมยเวลาไปจากเรา 1 ปี
     
    แต่ท่าน...ให้อันดับ 3 หนังสั้นอีสาน(เหมือนมันจะมีค่าอะไร)...สิ่งนี้หรือที่ท่านต้องการ...ท่านจะทดสอบสิ่งใหนในตัวเรา...อยากให้เราทำอะไรให้...
    ช่วยบอกเร็วด้วย...เพราะตอนนี้ เราแทบจะไม่อยากจะทำอะไรแล้ว...นอนแทบจะไม่อยากตื่น...เมื่อรู้ว่าต้องตื่นมาเจอะเจอกับอะไร...
     
    แต่บางครั้ง...เราต้องตื่นมาเพื่อพบกับบางสิ่งที่รอคอย...
     
    .....................................................................................................................................................................................................
     
    ทำไมเรามาตัดพ้อต่อสิ่งที่ไร้ตัวตนอย่างนี้...
    พระเจ้าน่ะหรอ...ไร้สาระสิ้นดี...
    เขาบอกกันว่า...พระเจ้าได้มอบพรสวรรค์แก่มนุษย์มาตั่งแต่กำเนิดคนละ1อย่าง...
    แล้วเหตุในเล่า...เราจึงไม่ทราบว่าสิ่งนั้นในตัวเราคืออะไร...
    นอกจากพระเจ้าเอาบางสิ่งจากเราไปแล้ว...ยังไม่เหลียวแลคนใส่แว่นงี้เง่าไร้สาระคนนี้เลย
     
    หรือท่านจะลืม...หรือท่านมองไม่เห็นเรา...
    หากท่านไม่ได้ให้สิ่งใดมา...แล้วใยท่านยังจะสร้างสิ่งกีดขวางและอุปสรรค์ที่มากหลายเช่นนี้...
     
    หรือ...
     
    บางที...ท่านยังต้องการให้เราค้นหาด้วย ตนเอง...
     
    ........................................................................................................................................................................................................
     
    พระเจ้าท่าน...
     ในแม้สักวัน...ท่านจะเห็น
     

    เรื่อง"ไม่มีคำบรรยาย"

    ครั้งหนึ่ง...เราได้รางวัลหนังสั้นของสาขาวิชาสื่อสารมวลชน...รางวัลที่3...ในหัวข้อ"อีสาน"
    ใชชื่อทีมว่า...infinity...กระบวนการเริ่มจากคนคนเดียวที่ไม่มีแม้แต่กล้แงถ่ายวิดีโอ...เดินทางไปถ่ายทำกับบุคลมากหน้าหลายตา...ค้นมาบุคลที่ใช่ภาษาต่างๆกัน...
    ภาคอิสาน...แทบจะทุกจังหวัด มีภาษาที่ต่างกันออกไป ทั้งในด้านของ สำเนียง ศัพท์ วิธีการสื่อสาร ความเร็วในแต่ละประโยค นี้คือประเด่นหลักในเนื้อเรื่องหนังสั้นเรื่องนี้
    ขอบคุณโหน่ง ที่ช่วยผลักดันจนมีหนังเรื่องนี้ และได้ส่งเข้าประกวด... นี้คืองานแรก
    ขอบคุณน้องๆทุกคนที่ให้เราสัมภาษ ในเรื่องไร้สาระต่างๆนานา...
    ขอบคุณเบียร์MC ที่โทรไปกวนอยู่เรื่อยเลย...
    ขอบคุณเพื่อนอ้นและเพื่อนแจ๊ค...ถ้าไม่ได้นายทั้ง2คน หนังเรื่องนี้คงไปไม่ถึงระดับนี้
    ขอบคุณน้องฝาก...ที่ให้ยืมกล้องวิดีโอ Panasonic ...แบบยืมลืม...แล้วไม่เคยบ่น...แม้จะยืมอีกกี่ครั้ง
    ขอบคุณโอกาศ ที่ทำให้เราได้ค้นพบว่า สิ่งที่เราต้องการใฝ่หามานาน...นั้นคืออะไร...
    ขอบคุณฟ้าฝนที่เป็นใจ...ก่อเกิดอาเพศภัยต่างๆนาๆ...ไปจนถึงตอนส่งงาน...ขนาดถึงหน้าห้องส่งผงงานยังไม่เว้น...(ไม่รู้จะส่งตรงไหน...งงมาก)
    ขอบคุณพระเจ้า ที่ให้เราตกวิชาดีไซด์6
     
     
    พอล่ะ...แล้วเจอกัน...ครั้งต่อไป...

     

    June 03

    ลุ้น11มากันแระ...แหม...แหลลนนนลลมาเชียว...เดียวเจอของจิง...

    ลุ้นเป็นเลขที่ 11 มากันแล้ว...แหม...ตัวแค่เนี๊ยะแสบจิงนะเอง...อารายจะปานนั้น...เปิดตัววันแรกเอิ๊กๆคราบบบบ...เด็กใหม่ทั้งหลาย...
     
    ยินดีต้อนรับ...สู่โลกอีกด้าน...ของถาปัด...ขอรับรองความมันตระการตา...แสบสัน+คันถึงทรวง...(สงสัยพี่ๆเปงแมลง...โดนน้องแล้วคัน)...
     
    อีกครั้ง...การกลับมาของเชียร์ถาปัด...มมส.
     
    ดูเจ้าค่ะ...ดูเอาเอง...
    June 02

    อัพใหม่ๆ...อันเก่ามันพัง...ซะงั้น

    อัพใหม่ๆ...อันเก่ามันพัง...ซะงั้น เซงท้องน้อยเลย...ไม่รุ้ไปอัพไรมั่วๆ...กว่าจะรู้ตัวก่อเข้าสเปชตัวเองไม่ได้อีกเลย...ฮือๆ...สะอื้นๆ...
    เอาล่ะ...คราวนี้...จะอัพระวังๆ...เดียวพังอีก...ใครที่โหลดแกดเจต...ตัวไหนมาเล่นเยอะๆ...ระวังพังนะจ้า...เตือนๆเจ้าค่ะ