Lam's profilethe litle blue planetPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
the litle blue planet |
||||||||||||||||||||
เข้ามากันแล้วก่าเซ็นต์ให้หน่อยนะเจ้าค่ะ...
จันทร์จรัส จันทระwrote:
สวัสดี คนไม่หล่อ
เด้กหญิงน้ำตาไม่ได้หายไปไหน
แค่ไม่มีเรื่องมาอัพเดทเฉยๆ
Mar. 24
rungfarwrote:
คิดถึงมากมาย
.........จบ...........
July 1
u_im Evewrote:
พี่กีต้าร์ เดี๋ยววันศุกร์นี้ อิ๋มก็กลับ มหาสารคามแล้ว ให้อิ๋มเล่นเป็นนางเอกรึป่าว ถ้าให้เป็นนางเอกเล่น อิอิ ล้อเล่น เป็นเรื่องเกี่ยวกับไรอ่ะพี่กีต้าร์ เทอมนี้อิ๋มว่างเยอะ เหะๆๆ ไปร่วมสนุกกับพี่กีต้าร์กะได้เด้อจ้า อิอิ
u_im (อุ๋มอิ๋ม Hos)
June 20
@Kuwrote:
อ่า....
ได้แระกีต้าร์ อ่านะรกจิงสเปสเนี๊ยะเอาออกบ้างกก็ได้นะ
อิอิ
June 11
..ท่านผู้นำ..wrote:
.......เข้ามาเยี่ยม.........
June 6
|
|
|
||||||||||||||||||
|
July 07 แมรี่ ซินโดม โฆษณาให้มันหน่อย...เพื่อนฝูงกัน...ถาปัตรุ่น 7
ทีมงานคุณภาพคับเป้า...อีกแล้วครับท่านๆ June 14 เยาะ...ฟ้าขอเยาะเย้ย...ทุกยากขวากหนามลำเข็ญ...
คน...ยังคง...ยืนเด่นโดยท้าทาย...
แม้...ผืนฟ้า...เมฆดับเดือนลับมลาย...
ดาวพลาวพลาย...
ศัทธา...เย้ยฟ้าดิ...
ก้าวต่อไปของหนังอีกเรื่อง...ขาดก่อแค่เพียง...ตากล้อง...ช่างเทคนิค...โปรแกรมเมอร์...คนตัดต่อ...คัสตูมเมอร์...และเอ็กตร้าเท่านั้น...ที่เหลือเรามีครบ...
เรามี...
ผู้กำกับไร้ฝีมือดีกรีเด็กเปอร์...1คน
ผู้ช่วยผู้กำกับมือใหม่ฝึกหัด...1คน
นักแสดงหน้าใหม่...ทุกอย่างล้วนใหม่หมด...2คน
นักแสดงประกอบ...ฝีมือขั้นเทพ...ไม่ต้องฝึกอะไรมากมาย...บอกบทไปเล่นได้เลย...5คน
ผู้ร่วมชตากรรมหลงทางมาด้วยกันจากMC...2คน
อะไรจะเกิด...เถอะพระเจ้า...ปรากฏทุกสิ่งอย่างเพื่อขัดขวาง...หากไม่...
ขอมอบสิ่งดลนานับแก่ข้า...เพื่อพ้นจาก...ห่วงสับสัน........................................................................................................................แล้วจะรู้กัน... June 13 พระเจ้า...พระเจ้า...เอาเวลาเราไปอีก 1 ปี ท่านต้องการอะไร...เพื่อให้เราได้ที่3ของงานหนังสั้นชิ้นนั้น...เท่านั้นเองหรอกหรือ...หรือว่ามันจะต่อยอดไปถึงสิ่งใดอีกกันแน่...
ท่านรู้ไหม...มันทำให้เราต้องทนกับสภาวะ"โดดเดียว"ยิ่งกว่าตอนไหนเลยในชีวิตที่เคยเป็นมา...ท่านรู้ไหม เราต้องไปเรียนกับรุ่นน้อง แค่นั้นไม่มีปัญหา...แต่...
แรงกดดันจากทุกสารทิศ ทั้งวิชาเรียน อาจารย์ น้องร่วมห้องเรียน ฝีมือที่ห่วยแต่เหลือเกินเมื่อเทียบกับน้องที่เรียนด้วยกัน...ทำไมเราฝนสิ่งเหล่านี้ไม่ขึ้นสักที...
สงสัยเราจะขี้เกียจ...ไม่สนใจงานที่จารย์สั่ง...
ท่านรู้ไหม...ทุกวันนี้เราแทบจจะไม่มีใจจะเรียนหรือทำอะไรเลย...เราถูกกดดันจากทุกสิ่งรอบตัว...
ให้เลข18 เลขวิบัต...เลขแห่งความล้มเหลว...เลขไร้พรสวรรค์ไร้ความสนใจไร้การเหลียวแล.......................................ไร้ความต้องการ
พระเจ้าท่านได้เอาเพื่อนรุ่น7ไปห่างจากเรา
สร้างอาเพศภัยทำลายความตั่งใจในทุกๆความหมายในการกระทำ
สร้างกรอบของการสื่อสาร...กรอบการพบเจอ...กรอบการรับข่าวสาร...กรอบของความมั่นใจ...กรอบของการกระทำ
ขโมยเวลาไปจากเรา 1 ปี
แต่ท่าน...ให้อันดับ 3 หนังสั้นอีสาน(เหมือนมันจะมีค่าอะไร)...สิ่งนี้หรือที่ท่านต้องการ...ท่านจะทดสอบสิ่งใหนในตัวเรา...อยากให้เราทำอะไรให้...
ช่วยบอกเร็วด้วย...เพราะตอนนี้ เราแทบจะไม่อยากจะทำอะไรแล้ว...นอนแทบจะไม่อยากตื่น...เมื่อรู้ว่าต้องตื่นมาเจอะเจอกับอะไร...
แต่บางครั้ง...เราต้องตื่นมาเพื่อพบกับบางสิ่งที่รอคอย...
.....................................................................................................................................................................................................
ทำไมเรามาตัดพ้อต่อสิ่งที่ไร้ตัวตนอย่างนี้...
พระเจ้าน่ะหรอ...ไร้สาระสิ้นดี...
เขาบอกกันว่า...พระเจ้าได้มอบพรสวรรค์แก่มนุษย์มาตั่งแต่กำเนิดคนละ1อย่าง...
แล้วเหตุในเล่า...เราจึงไม่ทราบว่าสิ่งนั้นในตัวเราคืออะไร...
นอกจากพระเจ้าเอาบางสิ่งจากเราไปแล้ว...ยังไม่เหลียวแลคนใส่แว่นงี้เง่าไร้สาระคนนี้เลย
หรือท่านจะลืม...หรือท่านมองไม่เห็นเรา...
หากท่านไม่ได้ให้สิ่งใดมา...แล้วใยท่านยังจะสร้างสิ่งกีดขวางและอุปสรรค์ที่มากหลายเช่นนี้...
หรือ...
บางที...ท่านยังต้องการให้เราค้นหาด้วย ตนเอง...
........................................................................................................................................................................................................
พระเจ้าท่าน...
ในแม้สักวัน...ท่านจะเห็น
เรื่อง"ไม่มีคำบรรยาย"ครั้งหนึ่ง...เราได้รางวัลหนังสั้นของสาขาวิชาสื่อสารมวลชน...รางวัลที่3...ในหัวข้อ"อีสาน"
ใชชื่อทีมว่า...infinity...กระบวนการเริ่มจากคนคนเดียวที่ไม่มีแม้แต่กล้แงถ่ายวิดีโอ...เดินทางไปถ่ายทำกับบุคลมากหน้าหลายตา...ค้นมาบุคลที่ใช่ภาษาต่างๆกัน...
ภาคอิสาน...แทบจะทุกจังหวัด มีภาษาที่ต่างกันออกไป ทั้งในด้านของ สำเนียง ศัพท์ วิธีการสื่อสาร ความเร็วในแต่ละประโยค นี้คือประเด่นหลักในเนื้อเรื่องหนังสั้นเรื่องนี้
ขอบคุณโหน่ง ที่ช่วยผลักดันจนมีหนังเรื่องนี้ และได้ส่งเข้าประกวด... นี้คืองานแรก
ขอบคุณน้องๆทุกคนที่ให้เราสัมภาษ ในเรื่องไร้สาระต่างๆนานา...
ขอบคุณเบียร์MC ที่โทรไปกวนอยู่เรื่อยเลย...
ขอบคุณเพื่อนอ้นและเพื่อนแจ๊ค...ถ้าไม่ได้นายทั้ง2คน หนังเรื่องนี้คงไปไม่ถึงระดับนี้
ขอบคุณน้องฝาก...ที่ให้ยืมกล้องวิดีโอ Panasonic ...แบบยืมลืม...แล้วไม่เคยบ่น...แม้จะยืมอีกกี่ครั้ง
ขอบคุณโอกาศ ที่ทำให้เราได้ค้นพบว่า สิ่งที่เราต้องการใฝ่หามานาน...นั้นคืออะไร...
ขอบคุณฟ้าฝนที่เป็นใจ...ก่อเกิดอาเพศภัยต่างๆนาๆ...ไปจนถึงตอนส่งงาน...ขนาดถึงหน้าห้องส่งผงงานยังไม่เว้น...(ไม่รู้จะส่งตรงไหน...งงมาก)
ขอบคุณพระเจ้า ที่ให้เราตกวิชาดีไซด์6
พอล่ะ...แล้วเจอกัน...ครั้งต่อไป...
June 03 ลุ้น11มากันแระ...แหม...แหลลนนนลลมาเชียว...เดียวเจอของจิง...ลุ้นเป็นเลขที่ 11 มากันแล้ว...แหม...ตัวแค่เนี๊ยะแสบจิงนะเอง...อารายจะปานนั้น...เปิดตัววันแรกเอิ๊กๆคราบบบบ...เด็กใหม่ทั้งหลาย...
ยินดีต้อนรับ...สู่โลกอีกด้าน...ของถาปัด...ขอรับรองความมันตระการตา...แสบสัน+คันถึงทรวง...(สงสัยพี่ๆเปงแมลง...โดนน้องแล้วคัน)...
อีกครั้ง...การกลับมาของเชียร์ถาปัด...มมส.
ดูเจ้าค่ะ...ดูเอาเอง... |
||||||||||||||||||||
|
|
